2013-05-23 10.09.39

Teams in verandering.

Jennieke Lagerweij is gedragsdeskundige bij Vitree. Deze jeugdzorginstelling met circa 600 medewerkers biedt in West-Overijssel en Flevoland zorg aan jongeren met een licht verstandelijke beperking en aan jongeren met een gemiddelde intelligentie.

De situatie:
‘Als gedragsdeskundige zijn ik en mijn collega’s verantwoordelijk voor het schrijven van de behandelplannen voor de jongeren, het aansturen van de behandelteams, de begeleiding van de teamprocessen en de evaluatie van de behandeling. Door de toenemende druk – vele bezuinigingen, niet minder werk – merkten we dat wij ons steeds meer terugtrokken op een eigen eilandje. We hadden steeds minder contacten met elkaar, minder oog voor elkaars kwaliteiten. We wilden ons weer met elkaar verbonden voelen en gebruik maken van de kennis en kunde van ieder van ons. Daarnaast wilden we de veiligheid binnen het team vergroten.’

‘Ik heb Jurjen, die ik van een eerdere werksituatie kende, benaderd. Hij heeft vooraf uitvoerig met enkelen van ons gesproken om een goed beeld te krijgen van onze vraag. Dat heeft geresulteerd in een trainingsprogramma van een dagdeel, waarin wij meerdere opdrachten kregen. Daarbij stonden samenwerking, onderling vertrouwen, elkaar ruimte bieden en helpen centraal.’

‘De groep – tien gedragsdeskundigen, drie therapeuten – was bijzonder te spreken over de aanpak van Jurjen. Zijn grote kracht is aan te sluiten op wat de groep op dat moment nodig heeft. Natuurlijk heeft hij vooraf een goed doortimmerd programma. Dat weerhoudt hem er niet van tijdens het programma te evalueren om te zien of zijn programma nog aansloot op waar we op dat moment in het groepsproces waren. Hij heeft het oorspronkelijke programma losgelaten om een volgende stap te zetten die op dat moment beter aansloot bij dat proces. Daar is Jurjen heel krachtig in.’

‘De grootste winst van deze training is dat iedereen heeft uitgesproken wat hij graag wilde bereiken, waar we naar toe willen. De veiligheid in de groep is enorm vergroot. We hebben afspraken gemaakt om meer van elkaar te zien, meer elkaars bezigheden te delen. En hoewel dat in deze tijd van hoge werkdruk moeilijk is te realiseren, is er in ieder geval het besef ontstaan dat we veel meer met elkaar kunnen doen. En dat zal ook zeker gebeuren.’